Tydzień projektowy był dla mnie czasem uważnego słuchania i patrzenia na to, jak uczniowie przeżywają swoją codzienność w szkole.
Rozmowy, prace plastyczne i krótkie wypowiedzi uczniów pokazały, że szkoła jest dla nich miejscem wielu emocji — radości, ciekawości, ale też czasem zmęczenia czy niepewności.
Jako nauczyciel religii szczególnie cenię ten moment zatrzymania. Widziałem, jak ważne jest dla nich poczucie bezpieczeństwa, akceptacji oraz bycia zauważonym.
Cieszę się, że mogliśmy wspólnie odkrywać, co sprawia, że w szkole czują się dobrze, a co warto zmieniać, by każdy dzień był spokojniejszy i pełniejszy.
Takie projekty przypominają, że każde dziecko niesie w sobie niepowtarzalny świat emocji i potrzeb.
Moim zadaniem jest pomagać im go rozumieć, wzmacniać ich dobro i towarzyszyć w budowaniu pozytywnych relacji. Wierzę, że właśnie w takiej atmosferze najpełniej rozwija się zarówno wiedza, jak i serce.
/Anna Ostapiec/
